كلام

فضل يتكلم معاها وتتكلم معاه
لحد ما بقوا صوت واحد
و بق واحد
و قلب واحد
وايدين و رجلين يرقصوا فى البحر الغريق
و يمشوا على الرمله
ترسم كعوبهم و صوابعهم طريق
زى طريق النمله
ترسم عيونهم خيط من البراءه
و خيط من الشهوه
تنطبع على شفايفهم تنوة القهوه
و حنين البوس
و فى خيالهم جنة الفردوس
فضل يتكلم معاها و تتكلم معاه
فى كل مكان فى الدنيا
و هى راميه ابتسامتها
من عيونها الشقيه
و هو رامى اللهفه
تحت رجليها
النهار يبقى ليل شويه
والصيف شتويه
والنظره حضن
والخوف أغنيه
فضل يتكلم معاها وتتكلم معاه
من غير حدود
لحد ما كلامهم ملا الوجود
و بقى ولاد وبنات و ورود
و بقى من غيرهم موجود
يرجّع اللى عاشوه مع بعض
و يعيش اللى ما شافوهوش
فضل يتكلم معاها وتتكلم معاه
لحد ما كل الناس حواليهم بقوا يتكلموا مع بعض ومع كل الكائنات
والقمر رسم نفسه دايره على السما
و غنى لها أساميهم
و لحد ما الشمس بقت بتدفى
والقطن بيزهّر
والحواديت بتسلّى
فضل يتكلم معاها وتتكلم معاه
بعد ما ماتوا
يوم القيامه مسك ايديها وفاتوا
وسط الحشود
وهرب معاها للخلود